Iris Broekmann

Iris gaat voor vluchtelingen

Doneer nu
Meer informatie

In september laat ik mijn kilometers tellen! Ik ga 358 kilometer afleggen voor hulp aan vluchtelingen, de afstand die vluchtelingen tussen Myanmar en Bangladesh af moeten leggen. Steun jij mij met een donatie?

Breng deze actie extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken voor deze actie dus ook vrienden, familie, collega’s, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.

30/09/2019
23:16

Geke

Bekijk alle
  Bekijk alle
30/09/2019 | 20:34

Laatste 3 dagen!

30 September, officieel de laatste dag van mijn actie. Ik was enorm vastberaden dat ik het zou redden en zelfs met nog een paar dagen in het vooruitzicht en nog heeeeel veel kilometers te gaan, had ik de illusie dat het goed zou komen. En dat had ook gekund, maar jullie hebben allemaal het weer van dit weekend gezien... Nadat ik op zaterdag vol goede moed vertrok, maar later o zo verkleumd weer thuis kwam, leek het vrijwel onhaalbaar om op zondag nog eens 100 kilometer te fietsen om toch het doel te halen. Vandaag heb ik mijn stinkende best gedaan om de laatse kilometers nog even mee te pakken. Dit betekent dat ik in totaal nog 100 kilometer op de teller heb, die ik aankomend weekend alsnog ga maken om mijn actie af te ronden. Dit is welliswaar niet binnen de maand, maar het niet afronden voelt zeker niet goed.  Ik zal eerlijk bekennen dat ik het enorm onderschat heb. 358 kilometer heb ik willen onderverdelen in mijn eigen disciplines: zwemmen, fietsen en lopen. Het zwemmen bleek al een heikel puntje. Het bad waar ik zwem is maar een aantal uur per dag beschikbaar en het bleek dat deze uren vaak tegelijk vielen met mijn schooluren; lastig. Ik heb altijd al knieproblemen gehad en deze speelden tijdens het hardlopen meteen weer op, waardoor ik ook minder heb kunnen lopen dan ik had gewild. Dan het fietsen. Mijn fiets staat op Erica wat betekent dat ik alleen de weekenden heb om te kunnen fietsen (gezien ik zelf doordeweeks in Groningen woon). De weekenden zitten voor mij al propvol en dan werk ik ook nog eens de halve zaterdag. Van tevoren dacht ik dat ik dit allemaal wel zou kunnen handelen, maar met als deze moeilijkheden én de start van een nieuw studiejaar was ik toch iets te optimistisch. Maar niet getreurd! Ik heb gedaan wat ik kon doen en jullie hebben me daarbij enorm geholpen. Ik vind het ontzettend mooi om te zien hoeveel mensen mij hebben gesteund voor het rode kruis. Want ondanks dat ik het "sportdoel" niet gehaald heb, gaan jullie donaties allemaal nog steeds naar de mensen die het hard nodig hebben. Mensen die de afstand die ik in een maand nog niet heb kunnen afleggen, moeten afleggen met hun hele hebben en houwen, kinderen... Ik ben blij dat we samen iets kunnen betekenen voor dit mooie doel, ik ben trots op jullie!!